Ik maak figuratieve beelden in was (die vervolgens in brons worden gegoten) omdat ik dan 3-dimensionaal kan werken en dus ook letterlijk kan "voelen" wat ik aan het doen ben.
Het is dus ook mijn wens dat de kijker ze eveneens zal aanraken en de contouren zal volgen met de handen, als aanvulling van de visuele impressie, in de hoop een vollediger "beeld" te kunnen ervaren .
Een soort taal zonder woorden waarin ieder zijn eigen vertaling / interpretatie zal kunnen vinden van datgene dat het object probeert over te brengen.
Dat is ook de reden dat mijn beelden geen titel hebben: naar mijn mening zou dat veel te suggestief zijn...